psycholog

BIO

Ukończyła studia psychologiczne o specjalności psycholog kliniczno-sądowy oraz studia podyplomowe w zakresie Psychoonkologii Klinicznej na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.


Ukończyła cykl szkoleń  z zakresu psychotraumatologii dziecięcej  (ponad 200 godzin) w National Child Traumatic Stress Network (organizacji akredytowanej przez Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, APA). Ukończyła również kurs Racjonalnej Terapii Zachowania. 

Posiada kilkuletnie doświadczenie kliniczne i nieustannie podnosi swoje kwalifikacje uczestnicząc w konferencjach i szkoleniach z zakresu pomocy psychologicznej.  
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego.

W ciągu ostatnich lat związana była z Hospicjum dla Dzieci, gdzie pracowała z małymi pacjentami i ich rodzinami. Aktualnie pracuje w Hospicjum dla Dorosłych, gdzie prowadzi terapię psychologiczną, zajęcia psychoedukacyjne i terapię uzależnień oraz w PCK w Krakowie , gdzie pracuje z dziećmi i dorosłymi z zaburzeniami OUN.

Jako psycholog prowadzi konsultacje, poradnictwo i terapię psychologiczną. Pracuję z osobami zarówno dorosłymi, jak i dziećmi  w zakresie poprawy ich funkcjonowania poznawczo-emocjonalnego, w sytuacji doświadczenia sytuacji stresowej, kryzysowej lub traumatycznej oraz różnych trudności życiowych, zaburzeń nastroju (smutek, przygnębienie), lęku, niepokoju, silnego stresu, trudności w związku z chorobą somatyczną czy w relacjach z innymi osobami. Prowadzi terapię par  i rodzin. Prowadzi psychoterapię indywidualną i grupową osób dorosłych i młodzieży uzależnionych i współuzależnionych oraz pacjentów DDA.

Jako psychoonkolog pracuje z osobami zmagającymi się z chorobą nowotworową – od momentu postawienia diagnozy przez wszystkie etapy leczenia. Wspiera także bliskich i opiekunów osób chorujących oraz osoby w żałobie po stracie bliskich.

PROGRAM TERAPII

Zindywidualizowany program terapii (w zależności od potrzeb pacjenta i wskazań medycznych), który umożliwia wyjście z uzależnienia oraz poradzenia sobie ze współistniejącymi problemami i zaburzeniami psychicznymi, oparty na dążeniu nie jedynie do utrzymywania abstynencji, ale przede wszystkim do poprawy jego funkcjonowania psychospołecznego oraz wzbudzanie prozdrowotnej postawy życiowej, nastawionej na troskę o siebie i relacje z innymi. Ze względu na to, że uzależnienie jest zaburzeniem zagrożonym nawrotami, terapia przebiega również na głębszych poziomach pomagających pacjentowi zrozumieć swój stan emocjonalny oraz schematy reagowania i zachowania, które mogą podtrzymywać uzależnienie.

Część diagnostyczna:
Konsultacje indywidualne:
Rozpoznawanie potrzeb pacjenta związanych z leczeniem uzależnienia. Wzmacnianie motywacji do wprowadzania zmian w życiu (poprawa zdrowia, zmiana nawyków oraz stylu funkcjonowania). Praca nad kontraktem terapeutycznym (tj. umowa opisując, co będzie przedmiotem terapii).
Ocena pod kątem problemów zdrowotnych współistniejących z uzależnieniem. Rozważenie celowości wdrożenia farmakoterapii.

Część terapeutyczna:
Praca się nad ustabilizowaniem abstynencji lub znacznym ograniczeniem oraz wypracowaniem sposobów radzenia sobie z głodem substancji uzależniającej i emocjami powodującymi powrót do uzależnienia. Wzmacnianie motywacji do wprowadzania zmian w aktualnym funkcjonowaniu. Terapia zaburzeń (np. bezsenności, depresji, nerwic, lęków).W kolejnych etapach terapii – praca nad problemami osobistymi, zgodnie z wcześniej uzgodnioną strategią.

Możliwość zapoznania się z problematyką uzależnienia, psychoedukacja i terapia motywująca. Rozmowa na temat uzależnienia, wzajemne wsparcie uczestników pomocne w wychodzeniu z uzależnienia, wzmacnianie skuteczności w zmianie nawyków.

Terapia par 
Spotkania ukierunkowane na poprawę komunikacji w parze, naukę konstruktywnego rozwiązywania konfliktów, wzmocnieniem pozytywnej emocjonalności w parze.
Terapia indywidualna i grupowa dla członków rodzin osób uzależnionych, w zakresie współuzależnienia lub syndromu Dorosłego Dziecka Alkoholika (DDA).
Diagnoza trudności wynikających z uwikłania w problemy wynikające z uzależnienia bliskiej osoby. Nabycie wiedzy oraz umiejętności radzenia sobie z sytuacjami związanymi z uzależnieniem bliskiej osoby. Odkrywanie wzorców podtrzymujących trwanie w przewlekłym stresie. Praca nad korzystniejszymi postawami. Zwiększenie zdolności do rozpoznawania własnych reakcji poprzez analizę własnego sposobu myślenia, przeżywania oraz potrzeb. Poszerzenie możliwości osobistych dla wprowadzania dobrych dla siebie zmian w życiu. Poprawa funkcjonowania w relacji z innymi.